"Ευχαριστώ αυτούς που κράτησαν τη Θρησκεία μου, τη Γλώσσα μου και την Εθνικότητά μου, για να είμαι Χριστιανός και να λέγομαι Έλληνας."


(Παύλος Βρέλλης)





«ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ! ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ... ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟI.»



«Δεν ήρθε πρώιμα η άνοιξη κι ουδέ το καλοκαίρι.

Χαιρόμαστε, χορεύουμε και ψιλοτραγουδάμε,

γιατί ελευτερωθήκανε, αητέ, τα Γιάννενά μας!»






Το Τραγούδι του Φυλακισμένου


Στις 20 Φεβρουαρίου 1913, ο Ελληνικός Στρατός μετά από πολύμηνη μάχη, έχει φτάσει έξω από τα Ιωάννινα, την πρωτεύουσα της Ηπείρου, πολιορκώντας ασφυκτικά τα οχυρά του Μπιζανίου, με έναν ανεπανάληπτο κανονιοβολισμό.

Ο απόηχος από τις σκληρές μάχες και τις κανονιές φτάνει και στις φυλακές των Ιωαννίνων. Εκεί κρατείται και ο Γεώργιος Χατζής – Πελλερέν, δημοσιογράφος και εκδότης της εφημερίδας “Ήπειρος”, καταδικασμένος εις θάνατον από τις οθωμανικές Αρχές για την αγωνιστική του δράση του υπέρ της απελευθέρωσης της ιδιαίτερης πατρίδας του.

Εκείνη την νύχτα γράφει ένα ποίημα:


Το Τραγούδι του Φυλακισμένου


Τέτοιο γλυκό τραγούδημα από καμμιά φλογέρα
ποτές έτσι δεν γλύκανε ανθρώπων την καρδιά,
όπως απόψε η τρομερή που σχίζει τον αέρα
ολόγυρα στα Γιάννινα η αγριοκανονιά!

Ποτές κανένα φέξιμο γλυκό μες το σκοτάδι
της φυλακής δεν έρριξε στο σκλάβο έτσι ιλαρό,
όπως ετούτη η τρομερή φωτιά που απόψε βράδυ
φλογίζει όλα τα Γιάννινα με φώτο φοβερό!…

Γλυκό κανόνι, νάξερες πόσο γλυκειά η λαλιά σου!…
-Κάψε! Μια σύγκαρδη φωνή η πόλη όλη υψώνει,
Κι ‘αν είναι αντάμα κι’ ουρανός και χώμα να σμιχτούν,
τζαμί μαζί κι’ η εκκλησιά ας γκρεμιστούν, κανόνι…

Τα Γιάννινα μας λεύτερα μονάχα απόψε ας βγούν!…



Το πρωί της 21ης Φεβρουαρίου 1913 ο Εσάτ Πασάς των Ιωαννίνων συνθηκολογεί στον Διάδοχο Κωνσταντίνο.

Η πρωτεύουσα της Ηπείρου, μετά από 482 χρόνια σκλαβιάς, είναι ελεύθερη.


Πηγή: «ΚΑΝΑΛΙ ΕΝΑ»